Reisverslagen

Mallorca fietsparadijs

Terug naar het overzicht

gasten_reis11.jpgTrainen voor de Marmotte én genieten van zon, zee, strand en lekker eten. Dat was het doel van onze trip naar Mallorca, van 13 t/m 20 mei. En het werd een superweek. Met gezellige mensen, een perfecte organisatie (dank André!), heerlijke strandmassage, het smakelijkste eten en daarnaast fietsen en nog eens fietsen, want per slot daar ging het om. In vijf dagen bracht André (hij kent alle mooie weggetjes) ons over berg met dal, met olijfbomen in kleurige bloemenweiden (klaproos en brem in bloei), door schilderachtige dorpjes met leuke terrasjes en langs de vlakke kust met onverwachte baaien, eenzame strandjes en drukke jachthavens en boulevards. Aan het eind van de week kwam mijn (Eric) teller uit op 607 km (Vronie 458 km) met een totaal verbruik van 15007 kcal. Wij hadden, ook door het fantastisch mooie weer, precies gekregen waarvoor we waren gekomen.

Wij, dat zijn opa Eric (55) en oma Vronie (58), die drie zomers geleden de racefiets voor het eerst ontdekten en die vervolgens o.a. de Alpe d’Huez, Stelvio en Mont Ventoux (Eric 3x op 1 dag) hebben beklommen. Dit seizoen staat (opnieuw) in het teken van de Marmotte, een Alpencyclo van 174 km, met 5500 hoogtemeters, over de Glandon, Telegraphe, Galibier en de Alpe d’Huez. Vronie gaat deze ultieme uitdaging voor het eerst aan. Voor mij wordt het de derde keer (vorig jaar goud). Kortom, de smaak van het fietsen hebben wij goed te pakken. En op zoek naar de ideale voorbereiding kwamen wij uit bij JdR Cycling. Het bleek een schot in de roos.

Op zondag, na een vermoeiende nachtvlucht (doen we niet meer!), was het nog luieren bij het zwembad van hotel Concordia, onder heerlijk geurende pijnbomen en reuzenyuca’s, her en der kennismaken, inspecteren van hotel (mooi uitzicht), boulevard, strand en … de Ridley’s, topfietsen naar zou blijken.

Maandag 10.00 uur verzamelen voor de eerste rit. We werden ingedeeld in twee groepen. De recreatieve rijders onder begeleiding van Theo en Thea; de meer sportieve fietsers onder leiding van André. Op de andere dagen werden weer andere groepscombinaties gevormd. Het leuke was dat de organisatie op een vanzelfsprekende en ongedwongen manier vorm kreeg waarbij iedereen in zijn waarde werd gelaten. De snelste coureurs kregen vrij spel, terwijl de langzaamste recreanten niet in de steek werden gelaten. Die eerste dag ging rustig aan via Llucmajor, Porreres, lunch op het zeer gezellige dorpsplein in Petra, Sant Joan, Lloret, Algaida, weer Llucmajor en terug naar Platja de Palma, een tocht van 113 km.

Dinsdag werden we al meer op de proef gesteld, waarbij o.a. de Oriënt (6,5 km) werd beklommen. Na diverse groepscombinaties werd het tweede deel van de dinsdagtocht afgemaakt door Brabantse Frans, André en mijn persoon. André was niet te beroerd er een fanatieke dolpartij van te maken, waarbij in wisselende combines heftig werd gestreden om de bolletjestrui en andere belangrijke klassementen (eerstvolgend huis gaat om de groene trui!). De dagetappe (107 km) kon ik na een felle sprint op mijn naam schrijven (waarschijnlijk werd mij dat door André gegund omdat ik die dag nog niks had gewonnen).

Woensdag rustdag. Hoewel. Het kwam er niet van. Met onze kersverse vriendin Laura uit Zaandam gingen we een dagje shoppen en cultureel doen in Palma, een prachtige stad met Europees grootstedelijke allure, met een beroemde kathedraal, brede ramblas, trendy shops. Terug in Platja de Palma ervaar je wel het verschil: Palma heeft Spaanse grandeur. Platja is een puur Duits georiënteerde badplaats, volgepropt met hotels, discotheken, restaurants en bierkellers. Je moet daar wel tegen kunnen!

De koninginnerit volgde op donderdag met onze Belgische vrienden van wielerclub Arendonk (zij hebben die week bijna 1000 km weggetrapt!). Het werd een rit van 173 km over ongeveer alle cols van het eiland. Het mooiste deel was de afdaling naar Sa Calobra (104 haarspeldbochten) en terug de klim naar boven tot en met de Puig Major. Met een hoogteverschil van 980 meter doet deze berg niet veel onder voor de Alpe d’Huez. Als klimmer kom je op Mallorca dus goed aan je trekken. Weer terug van een heerlijk ritje volgde de domper. Vronie was door haar rug gegaan, had de hele dag niet kunnen fietsen, was al bij een manueel therapeut beland en vreesde voor de rest van de week.

Vrijdag gingen we met z’n vieren op pad om het oostelijk kustdeel van het eiland te verkennen. Vanwege Vronie’s blessure (viel later gelukkig mee) deden we, met André, Laura en ik, het wat rustiger aan. Het werd een dagje luieren op de fiets. Lekker lang op terrasjes blijven hangen. Genieten van pittoreske haventjes, baaitjes, strandjes, inhammetjes. Alles lief en klein. Vooral Cala Pi is een plaatje. Na 88 km waren we in de middag terug. Dus genoeg tijd om het strand op te zoeken, te zwemmen in de azuurblauwe zee en om onszelf te laten verwennen met een massage. Voor € 10 word je door een Chinees meisje een kwartier lang lekker stevig onder handen genomen.

Zaterdag trokken Vronie en ik er samen op uit. Laura verkoos die laatste volle dag te benutten voor rust, sightseeing en nog wat lezen. André had voor ons een route naar de westkust uitgestippeld. Het werd de mooiste tocht van de week. Met voor mij een extra klimmetje naar Valldemossa. In Banyalbufar lunchten we, met een prachtig uitzicht op zee. Daarna volgde een werkelijk schitterende tocht over de bergachtige kustweg naar Andratx. Onze laatste klim bracht ons boven op de Coll Sa Creu waar we werden beloond met een panoramisch uitzicht op Palma en wijde omgeving en tot ver op zee. Na een heerlijke afdaling voelde het sensationeel om met hoge snelheid Palma binnen te denderen. Met 126 km in de benen kwamen we voor de laatste keer bij het hotel terug, waar André zo lief was de eindschoonmaak van Vronie’s fiets (beloning voor de prestatie van de dag!) voor zijn rekening te nemen. En ook die laatste keer genoten we met z’n viertjes weer van het superlekkere buffetdiner. Het was een zwoele avond. Dus ter afsluiting van een geweldige fietsweek gingen we met een drankje nog even lekker onderuit bij wielercafé La Terraza.

Onze conclusie laat zich raden: Mallorca is een lustoord voor alle soorten fietsers. Hotel en organisatie prima de luxe. JdR Cycling heeft de zaken goed voor elkaar: betrouwbaar, kleinschalig, ongedwongen, sympathiek en met een programma ‘voor elck wat wils’. Volgend jaar zijn we weer van de partij….

Eric de Vroome & Vronie van Manen.